چرایی عبور عده ای از دو طیف اصولگراو اصلاح طلب

چاپ

بروز تظاهرات صورت گرفته در چند روز گذشته هرچند که همه در یک قالب نیست و مطالباتشان هم ایضا یکی نیست و حتی بعضا برخی از تجمعات از جنس مردمی نیست و نیات ساختارشکنانه دارد، اما آنها که مردمی هستند  در درون خود مفاهیم گسترده ای را منتقل می کند.در شعار های داده شده شعاری تحت عنوان “اصلاح طلب ،اصولگرا دیگه تمومه ماجرا” توسط تظاهر کنندگان سر داده شده است که در واقع از آن چند معنی به ذهن متبادر می شود: اول آنکه امیدی دیگر به دو جریان اصلی کشور وجود ندارد و در بحث طیف های سیاسی نیاز به پوست اندازی است.دوم آنکه  روحانی و بدنه دولت وی بیشتر از طیف اصلاح طلبی است و علت رای مردم به آن “نه” گفتن به کاندیداهای اصولگرا بوده است اما اکنون می بینیم که شعاردهنده ها حتی اصلاح طلب ها را نیز دیگر نمی پذیرند.سوم آنکه وجود احزاب در کشور در واقع یکی از راههای بروز مردم سالاری و دموکراسی در کشور و حل مشکلات است که در واقع حضور مردم در عرصه های تصمیم گیری  است .اما وقتی از دو طیف اصلی کشوراین طور انتقاد می شود می  توان گفت این دو طیف وظیفه خود را به درستی انجام نداده اند.حال امروز در خیابان نتیجه پوشالی بودن بسیاری احزاب را شاهد هستیم ما درحدود ۲۵۲ حزب ثبت شده داریم که عده ای خود را به جناح و طیف اصولگرایی و عده ای دیگر به اصلاح طلب ها نزدیک می دانند و اندکی از آنها هم مستقل اما در واقعیت شاید حضور این احزاب در سپهر سیاسی ایران آنطور که باید نبوده است. در انتخاباتی که در سال ۹۶ در رابطه با شوراهای شهر و روستا همزمان با انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد شاهد بودیم که در بسیاری از شهرها لیست امید لیستی که همسو با دولت بود و از احزاب اصلاح طلب انرژی گرفته بود رای آورد و اکنون نفرات این احزاب بر سرکار در شوراها هستند ضمن آنکه تعداد زیادی از نفرات اصلاح طلب در کنار اصولگرایان و مستقلین در مجلس شورای اسلامی حضور دارند اما همه اینها نتوانسته است نظرات مردم یا حداقل بخشی از آنها را در جامعه پیاده کند که امروزنتیجه آن را درقالب اعتراض و تظاهرات در سطح جامعه شاهد هستیم.

به هرروی حال که کار به اینجا رسیده است باید موضوع را در دو بعد بررسی کرد اول از ناحیه سیاسیون:ایشان باید با دور شدن از فضای شعاری و وعده دادن های توخالی به سمت رفتارهای اجرایی و واقعی آنهم کارشناسانه حرکت کنند،سعی کنند از ریخت و پاش در مجموعه های خود جلوگیری کنند و با فساد به شدت مقابله کنند حتی در درون مجموعه های متبوع خود،سعی کنند از استفاده از بودجه بیت المال دوری کنند یا استفاده غیر ضرور را به حداقل برسانند.سعی کنند برای مردم ارزش بیشتری قائل باشند و آنها را ونظرشان را اگر باخود یکی نبود نادیده نگیرند وبه آنها احترام بگذارند.درصورتی که برای مسائل اقتصادی و شکاف های اقتصادی برنامه ندارند برای حل مشکل از کارشناسان امر استفاده کنند و برای مثال در بحث های اجتماعی از ظرفیت سمن ها(NGOها) استفاده کنند.

در ادامه معترضین و تظاهرکنندگان به وضعیت پیش آمده نیز بایستی مواردی را در نظر بگیرند:شیوه انجام تظاهرات در اصل ۲۷ قانون اساسی لحاظ شده است و از این لحاظ بحثی نیست اما باید لحاظ کرد که همانطور که ایشان از این حق خود استفاده می کنند نباید به حق دیگری تعدی صورت گیرد لذا جلوی هرگونه تخریب اموال عمومی و خصوصی باید گرفته شود،انتقاد در قالب توهین نباشد،جلوی روند روزانه کسب درآمد مردم گرفته نشود.و هدف از انجام تظاهرات مطالبه گری و درنهایت حصول نتیجه مثبت که در واقع هدف مطالبه گری است باشد.

علیرضا عبادالهی

عضو کارگروه کاهش آسیب های اجتماعی کرج

۰